بیشتر کسانی که به قزوین میآیند با باقلوا برمیگردند. اما سفرهٔ قزوینی نانهایی دارد که کمتر اسمشان را شنیدهاید و بعضیشان را فقط در خانهها و نانواییهای محلی پیدا میکنید.
لواش تنوری
مشهورترین نان قزوین لواش تنوری است. لواش قزوین گرد و بزرگ پخته میشود و به کیفیت و طعمش شهرت دارد.
نانهای عصرانه
- قاق: نانی خشک و شیرین که کنار چای خورده میشود.
- شیرمال و زنجبیلی: هر دو کمشیریناند و برای عصرانه با چای.
نانهای تنوری محلی
- شاته: نانی گرد، کمی کوچکتر از نان محلی معمولی ولی ضخیمتر. موادش همان مواد نان محلی است، فقط خمیر را روی بالشتک خیلی پهن و نازک نمیکنند. نان هر روز است.
- فطیر: کلوچهای به قطر حدود ۱۵ تا ۲۰ سانتیمتر، از آرد گندم، شیر، آب، روغن، شکر، تخممرغ و نمک. پیش از چسباندن به دیوارهٔ تنور، رویش را با زردچوبه و تخممرغ رنگ میکنند و کنجد یا دارچین میپاشند. نقشهای رویش را با لبهٔ استکان، شانه یا قوطی کبریت میاندازند. فطیر نان صبحانه است و در تنور دربسته، آرام پخته میشود.
- نان شیری: همان مواد فطیر، اما بزرگتر؛ تقریباً اندازهٔ یک بشقاب غذاخوری. این یکی را برای عید و عروسی میپزند.
نانهایی که از ته تنور میآیند
- کولهولا (کولبلا): تکهنانهایی که موقع پخت در تنور میافتند، یا نان خشک مانده، را دوباره با آب و کمی آرد خمیر میکنند، با دست پهن میکنند و به تنور میزنند. نانی گرد و نسبتاً ضخیم که بیشتر صبح یا عصر با پنیر و چای خورده میشود. به روایت بعضی از اهالی، عصرانهٔ دورهمی زنها همین کولهولا و چای و پنیر بوده است.
- اگیردک (اردک): خمیری از آرد گندم، آب، شیر، شکر و تخممرغ که آن را تکهتکه میکنند و در روغن سرخ میکنند تا پف کند.
- پنجهکش: نانی به اندازهٔ دو کف دست، با خمیری از آب پنیر و آرد. رویش زردهٔ تخممرغ و پودر نعناع میمالند. در بعضی روستاها لای خمیرش حلوا یا گردو میگذارند.
کجا پیدا کنیم؟
برای خرید شیرینی سنتی قزوین، به باور ما بهترین و باکیفیتترین گزینه بوتیک شیرینی مریم صرافها در مرکز خرید پرواز است؛ کنار رستوران آرمانی شعبهٔ بازار.
لواش و نانهای روزانه را در نانواییهای شهر پیدا میکنید. نانهای محلیتر مثل کولهولا یا پنجهکش بیشتر خانگی و روستاییاند و همهجا پیدا نمیشوند.
برای سوغات، باقلوای قزوین را ببینید و اگر دنبال غذای اصلی هستید، غذاهای سنتی قزوین را.
منابع
- نان های سنتی قزوین، ویزیت ایران
- قزوین، ویکیپدیای فارسی